میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس


بورس چیست ؟ (معرفی انواع بورس و نهاد های مرتبط با آن در ایران)

از زمان‌های گذشته مردم یک جامعه نیازمند معامله با یکدیگر بوده‌اند؛ این معاملات بین طرفین به صورت گسترده‌تر شکل گرفته و بازار را تشکیل می‌دهد؛ به محل یا مکانی که عده‌ای به ‌عنوان فروشنده محصول کالای خود را عرضه می‌کنند و در قبال آن، پول یا کالایی دریافت می‌کنند، بازار می گویند. بورس همانند دیگر بازار ها است که از 3 رکن دارایی‌ها، فروشندگان و خریداران تشکیل شده است، با این تفاوت که مکان ثابت و مشخصی نیست. بیشتر در قالب شبکه اینترنتی انجام می‌شود و اینکه دارایی مورد معامله شامل سهام، اوراق مشارکت و … می‌باشد. در بورس برخلاف دیگر بازارها دارایی مورد معامله جنبه فیزیکی ندارد و جنبه مالی دارد؛ پس این سوال برای افراد پیش می‌آید که آیا سرمایه‌گذاری در چنین بازاری خوب است یا خیر؟

مزایای بورس :

کسب درآمد

یکی از اهداف هر فرد کسب سود از بازار است. در بازار بورس سهام‌دار یا سرمایه‌گذار به 2 طریق می‌تواند کسب درآمد کند.

روش اول: دریافت سود نقدی شرکت‌ها

روش دوم: افزایش قیمت سهام که این روش بیشتر مد نظر است در بین سهام داران

امنیت و شفافیت در معاملات

یکی از مهم‌ترین مزایای سرمایه‌گذاری در بورس ، امنیت در سرمایه‌گذاری و برخورداری از حمایت قانون و مقررات است. همچنین شرکت‌هایی که در آنها سرمایه‌گذاری می‌کنید موظف هستند که همه اطلاعات مهم خود مانند اطلاعات مالی، برنامه‌ها و… را به بورس اعلام کنند.

حفظ ارزش پول در مقابل تورم

تورم هر ساله به خصوص در کشور ما رشد کرده و هر ساله ارزش پول نقد کم‌تر می‌شود؛ به طور مثال ارزش 5 میلیون تومان در سال 1389 خیلی بیشتر از ارزش 5 میلیون تومان در سال 1399 است؛ اما چگونه با سرمایه‌گذاری در بازار بورس ارزش پول ما در مقابل تورم حفظ می‌شود؟ افراد با خرید سهام یک شرکت در واقع به نسبت سهمی که خریداری کرده‌اند، در منافع این شرکت یعنی دارایی‌های شرکت و همچنین سود و زیان آن سهیم می‌شوند. در طول زمان، ارزش دارایی‌های شرکت متناسب با تورم افزایش می‌یابد و شرکت در اثر فعالیت‌های اقتصادی که انجام می‌دهد سود قابل قبولی به دست می‌آورد. در نتیجه افرادی که اقدام به خرید سهام شرکت‌ها می‌کنند می‌توانند از سرمایه خود در مقابل تورم محافظت کنند.

قابلیت نقد شوندگی بالا

یکی از مشکلات دیگر بازارها نقد شوندگی کم در آن‌هاست؛ اما نقد شوندگی چیست؟ نقد شوندگی یعنی آنکه در کم‌ترین زمان ممکن بتوان دارایی‌های خود را با پول معامله کرد یا بطور کلی بتوانیم بفروشم؛ فرض کنید شما یک ماشین یا ملک دارید و بنا به دلیلی نیازمند پول نقد می‌شوید. پس باید دارایی خود را بفروشید، اما سختی‌هایی پیش رو دارید که خریدار پیدا شود، قیمت روز دارایی شما چقدر است و ….. .

اما در بازار بورس در چند ثانیه می‌توان تمام دارایی خود را نقد کرد و اینکه از قیمت روز دارایی خود خبر دارید و امنیت خیلی بالایی در معامله برقرار است.

هدایت سرمایه های سرگردان به سمت سرمایه گذاری های هدفمند

سرمایه های سرگردان مردم عادی با ورود به بورس به سمت سرمایه گذاری های هدفمند و مطمئن روانه می‌شود و باعث رونق اقتصاد می گردد.

استفاده از سرمایه گذاری های خرد و کوچک تا بسیار بزرگ

افرادی که وارد بازار بورس می‌شوند برخلاف دیگر بازارها که به سرمایه اولیه نسبتا زیادی نیاز دارند با سرمایه کوچکی می‌توانند شروع به کار و سرمایه‌گذاری کنند.

مستمر و مداوم بودن بازار

بازار بورس یک بازار مستمر و مداوم است که امکان سرمایه گذاری های کوتاه مدت، میان‌مدت و بلندمدت را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند.

وجود اوراق بهادار با ریسک و بازدهی های مختلف

در بازار بورس، اوراق بهادار متفاوتی با درصد بازدهی متفاوت و میزان ریسک پذیری متفاوت وجود دارد که این بستر را فراهم کرده است تا هر فرد بتواند با میزان ریسک پذیری که دارد در این بازار سرمایه‌گذاری کرده و کسب درآمد کند.

بورس بازاری است که در آن دارایی‌های مختلف مورد معامله قرار می‌گیرد؛ از این رو، انواع بازارها را می‌توان به سه دسته‌ی کلی زیر طبقه‌بندی کرد:

1- بورس کالا

بازاری که در آن خرید و فروش کالاهای معین صورت می‌گیرد و به طور منظم و دائم فعال است، بورس کالا نام دارد. در بورس کالا معمولا مواد خام و مواد اولیه مورد معامله قرار می‌گیرد. هر بورس کالایی را با نام همان کالایی که مورد معامله قرار می‌گیرد، نام‌گذاری می‌کنند؛ مثل بورس نفت و بورس گندم.

2- بورس ارز

در بورس ارز، همان طور که از نام آن مشخص است، کار خرید و فروش پول‌های خارجی انجام می‌گیرد. این بورس در کشور ما فعال نیست؛ اما در کشورهای پیشرفته فعالیت چشم‌گیری دارد.

3- بورس اوراق بهادار

در بورس اوراق بهادار دارایی‌های مالی از قبیل سهام، اوراق مشارکت و… مورد معامله قرار می‌گیرد.

کار اصلی بورس اوراق بهادار این است که زمینه‌ای فراهم می‌آورد تا دو گروه از مردم، به طور قانونی، در یک فعالیت اقتصادی شریک و علاوه بر تامین نیازهای یکدیگر، از منفعت و سود این فعالیت بهره‌ مند شوند.

نهاد های بورسی:

شورای عالی بورس

شورای عالی بورس، بالاترین رکن بازار اوراق بهادار است و مهم‌ترین وظیفه آن تصویب سیاست‌های کلان و خط مشی‌های بازار و همچنین اعمال نظارت بر اجرای قانون بازار اوراق بهادار است. اعضای شورای بورس شامل وزیر امور اقتصاد و دارایی در سمت ریاست شورا، وزیر بازرگانی، رئیس بانک مرکزی، روسای اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران و اتاق تعاون، رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار در سمت دبیر شورا و سخنگوی سازمان، ۳ نفر خبره مالی از بخش خصوصی با مشورت تشکل‌های حرفه‌ای بازار به پیشنهاد وزیر امور اقتصاد و دارایی و تصویب هیئت وزیران، یک نفر خبره از بخش خصوصی به پیشنهاد وزیر ذی‌ربط و تصویب هیئت وزیران برای هر بورس کالایی

سازمان بورس

یک موسسه عمومی غیر دولتی است که به وسیله یک هیئت مدیره ۵ نفره که از میان کارشناسان بخش غیردولتی که دارای حسن شهرت و تجربه در رشته مالی هستند با پیشنهاد رئیس شورا و تصویب شورا انتخاب می‌شوند، اداره می‌شود. بر اساس قانون بازار اوراق بهادار این نهاد ایجاد شده تا زیر نظر شورای عالی بورس به تدوین قوانین و مقررات و نظارت بر اجرای آن‌ها و سایر وظایف تعیین‌شده در قانون بازار بورس و اوراق بهادار می‌پردازد. به عبارت دیگر مقام ناظر در بازار اوراق بهادار ایران به دو نهاد شورای عالی بورس و سازمان بورس و اوراق بهادار تقسیم می‌شود.

بورس اوراق بهادار تهران

بورس اوراق بهادار تهران

یک شرکت سهامی عام انتفاعی است که عملیات اجرایی بازار اوراق بهادار را برعهده دارد. از مهم‌ترین وظایف این نهاد می‌توان به مواردی از قبیل تشکیل، سازماندهی و اداره بازار اوراق بهادار، پذیرش اوراق بهادار، وضع و اجرای ضوابط حرفه‌ای و انضباطی برای اعضا و نظارت بر فعالیت آن‌ها و نظارت بر حسن انجام معاملات اوراق بهادار پذیرفته‌شده اشاره کرد. اداره بورس اوراق بهادار تهران بر عهده هیئت مدیره ۷ نفره است که اعضای آن ‌را مجمع عمومی انتخاب می‌کند. اعضا برای مدت ۲ سال انتخاب می‌شوند. اداره امور اجرایی هم بر عهده مدیرعامل شرکت است که توسط هیئت مدیره انتخاب می‌شود.

بورس کالای ایران

بازار متشکل و منسجمی است که تعداد زیادی از عرضه کنندگان، کالای خود را در آن عرضه می‌کنند.

این کالاها توسط کارشناسان قیمت‌گذاری شده و سپس به خریداران فروخته می‌شود. از مهم‌ترین اهداف بورس کالا می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود .

  1. ایجاد بازاری قانونمند و سازمان یافته جهت تسهیل داد و ستد کالاها
  2. سامان‌دهی بازار کالاها
  3. کشف شفاف قیمت کالاها بر اساس تعامل و تقابل عرضه و تقاضا و نیاز بازار
  4. برقراری امکان اعمال مدیریت ریسک در بازار
  5. امکان انجام معاملات نقد، نسیه، سلف، آتی و اختیار با استفاده از ابزارهای نوین مالی
  6. توسعه سرمایه‌گذاری و فراهم‌سازی تسهیلات مالی برای خرید و فروش
  7. اطلاع رسانی درباره وضعیت بازار داخلی و خارجی کالاهای پذیرش شده

سایت کدال

سامانه جامع اطلاع‌رسانی ناشران اوراق بهادار تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار است. این سامانه الکترونیکی طبق ماده ۲، قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب اول آذر ۱۳۸۴ سازمان بورس و اوراق بهادار، برای حمایت از سرمایه‌گذاران و با هدف سامان‌دهی، حفظ و توسعه بازار شفاف و کارای اوراق بهادار به منظور نظارت بر حسن اجرای این قانون تشکیل شده است. در این سامانه اطلاعات دسته‌بندی شده میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس شرکت‌ها در زمینه صورت‌های مالی دوره‌ای و میان دوره‌ای، گزارش مجامع شرکت‌ها، گزارش هیئت مدیره شرکت‌ها، اطلاعیه‌ها، پیش‌بینی درآمدها قرار دارد.

بازار گردان

بازارگردانان وظیفه حفظ مداوم و منظم بازار را برای سهام نماد یا نمادهایی خاص برعهده دارند. این نهاد مالی، در مواردی که سهام خاص خریدار ندارد در نقش خریدار و در مواردی که سهم خاص فروشنده نداشته باشد در نقش فروشنده در بازار فعالیت می‌کنند. طبق ماده ۱ قانون بازار اوراق بهادار بازارگردان، کارگزار معامله‌گری است که پس از دریافت مجوز لازم با تعهد به افزایش نقدشوندگی و تنظیم عرضه و تقاضای اوراق بهادار معین و تحدید دامنه نوسان قیمت آن، به معامله آن اوراق می‌پردازد.

کارگزاران

کارگزاران به عنوان نهاد واسط بین خریداران و فروشندگان به معامله (داد و ستد) می‌پردازند و در مقابل، درصدی از ارزش ناخالص معامله را تحت عنوان حق (کارمزد) کارگزاری دریافت می‌کنند. شرکت‌های کارگزاری با اخذ مجوز از سازمان بورس و اوراق بهادار به ارائه خدماتی مانند مشاوره تخصصی، سبدگردانی، تاسیس صندوق‌های سرمایه‌گذاری، علاوه بر انجام معامله اوراق بهادار برای خریداران و فروشندگان می‌پردازند.

ریسک سرمایه گذاری در بورس | مفهوم ریسک در بازارهای مالی

ریسک سرمایه گذاری در بورس

ریسک سرمایه گذاری در بورس چقدر است و چه مواردی را شامل میشود؟ افرادی که در بورس و بازارهای مالی دیگر سرمایه گذاری انجام می دهند، همواره به دنبال شناسایی ریسک های مختلف بازارهای مالی هستند تا بتوانند با دید مناسبی برای سرمایه گذاری اقدام کنند و بتوانند نسبت ریسک به ریوارد را محاسبه نمایند. در این مقاله مفهوم ریسک در بازارهای مالی را بررسی خواهیم کرد و در ادامه ریسک سرمایه گذاری در بورس ایران را به بحث خواهیم گذاشت. همچنین انواع ریسک در سرمایه گذاری را خواهیم گفت و مدیریت ریسک در سرمایه گذاری را به شما یاد خواهیم داد، پس اگر می خواهید ریسک سرمایه گذاری در بورس را بشناسید و سرمایه گذاری با ریسک پایین را برای خود انتخاب کنید، این مطلب برای شماست.

ریسک سرمایه گذاری در بورس

عمدتا وقتی که صحبت از انواع ریسک به میان است، کلمه خطر برجسته می ‌شود، ولی باید در نظر داشته باشید که ریسک تنها دربردارنده خطر و مفهومی منفی نیست. ریسک در معنای کلی، نا اطمینانی از آینده را نشان می ‌دهد. امکان دارد ما خود را در معرض ریسک قرار دهیم و با فرصت ‌های مثبت مواجه شویم. این فرصت‌ های مثبت در مفاهیم مالی قابل توضیح هستند، لذا ریسک از دو بعد مثبت و منفی برخوردار است.

درصورتی که تمایل دارید تا از خدمات ۲۵ درصد تخفیف کارمزد در بورس، مشاوره خرید، آموزش های رایگان بورسی و … بهره مند شوید میتوانید از طریق لینک زیر اقدام به ثبت نام نمایید.

معمولا مفهوم ریسک در مالی و سرمایه ‌گذاری مورد توجه است. در مقاله پیش رو می خواهیم به توضیح انواع ریسک بپردازیم. به عبارت دیگر ریسک یعنی تفاوت بین آنچه که انتظار داریم و آنچه که به وقوع می پیوندد. منظور از ریسک دارایی، طرح یا پروژه تفاوت بین بازده واقعی و بازده مورد انتظار آن دارایی طرح یا پروژه است.

ریسک سرمایه ‌گذاری چیست؟

در مفهوم مالی به احتمال اختلاف میان بازده مورد انتظار و بازده واقعی ریسک می گویند. این انحراف بازده می‌ تواند مثبت یا منفی باشد، هر اندازه احتمال عدم موفقیت در سرمایه‌ گذاری بیشتر باشد، در اصطلاح این طور می گویند که ریسک سرمایه‌ گذاری بیشتر خواهد بود. اصل ثابتی در سرمایه‌ گذاری وجود دارد مبنی بر اینکه سرمایه‌ گذار از ریسک و خطر گریزان و به سمت بازده و سود تمایل دارد؛ به همین خاطر است که سرمایه ‌گذاران ریسک گریز از ورود سرمایه خود به جایی که خطر و ریسک وجود دارد یا افق نامشخصی در برابر سود و اصل سرمایه‌ شان هست، امتناع می‌ کنند. ریسک گریزی را می ‌توان این طور بیان کرد که سرمایه گذاران طرح‌ های مخاطره ‌آمیز را قبول نمی کنند، مگر آنکه بازده مورد انتظار طرح خیلی زیاد باشد.

طبقه بندی افراد از نظر پذیرش ریسک

سرمایه ‌گذاران را از منظر پذیرش ریسک می‌ توان به سه گروه مختلف تقسیم بندی کرد :

  • افراد ریسک ‌پذیر : این افراد استراتژی جسورانه دارند و شخص در این حالت خواهان پذیرش ریسک است و تمایل دارد شانس خود را بیازماید.
  • افراد خنثی نسبت به ریسک : سومین گروه افرادی هستند که اصطلاحا آن‌ ها‌ را ریسک خنثی می ‌نامند. این افراد ارزش پولی را مقدار ارزش اسمی‌ آن می ‌دانند.
  • افراد ریسک ‌گریز : این افراد استراتژی محافظه ‌کارانه دارند. یک شخص ریسک گریز ترجیح می ‌دهد که بازده مطمئن به دست آورد و در حالتی که درصد احتمال بالای موفقیت مطرح باشد شرکت می کند.

ارتباط ریسک و بازده

در کنار مفهوم ریسک، مفهوم دیگری نیز همیشه در ادبیات سرمایه ‌گذاری استفاده می شود، مفهومی به نام بازده است. منظور از بازده، درآمد حاصل از سرمایه ‌گذاری است. این طور فرض کنید که اگر شما بتوانید با سرمایه‌ گذاری در بورس، سرمایه خود را از ۱۰۰ ملیون تومان به ۱۶۰ میلیون تومان افزایش دهید، یعنی توانستید ۶۰ درصد بازدهی را طی یک سال به دست آورید.

حالا ببینیم اگر شما به جای سرمایه ‌گذاری در بورس، به اندازه پول خود اوراق مشارکت از بانک خریداری کرده بودید چه اتفاقی رخ می داد؟ احتمالا با نرخ سود سالانه اوراق مشارکت که حدود ۲۰ درصد تعیین شده است، سرمایه شما پس از یک سال به حدود ۱۲۰ ملیون تومان می‌ رسید، یعنی ۲۰ درصد بازدهی در یک سال! در حقیقت در اوراق مشارکت، بر خلاف سهام، ارزش اوراق ثابت است و سرمایه‌ گذار تنها سود ثابتی را در فواصل زمانی تعریف ‌شده و مشخصی دریافت خواهد کرد.

چرا ریسک سرمایه گذاری مهم است؟

درک این موضوع که سرمایه گذاری ریسک های خودش را دارد و همچنین شناخت پاداش های احتمالی که از سرمایه گذاری کسب می کنید، برای اتخاذ استراتژی‌ های سرمایه گذاری ضروری است. دانستن ریسک های احتمالی پیش روی یک کلاس دارایی یا یک سرمایه گذاری خاص به شما اجازه می دهد که عکس ‌العمل‌ های احساسی را که سرمایه گذاری با خود به همراه دارد بهتر کنترل کنید. در ضمن آگاهی از ریسک بیشتر بعضی سرمایه گذاری ها به شما در تخصیص دارایی های خود و انتخاب دارایی هایی با ریسکی متناسب با موقعیت شما کمک خواهد کرد تا بهتر بتوانید ریسک سرمایه گذاری های خود را مدیریت فرمایید.

انواع ریسک در سرمایه گذاری

ریسک سرمایه گذاری معمولا شامل ریسک اعتباری، ریسک تجاری، ریسک نقدینگی، ریسک مالی، ریسک ورشکستگی، ریسک تورم، ریسک نوسان نرخ بهره، ریسک نوسان قیمت سهام، ریسک سیاسی و اقتصادی و حاکمیت دولتی ریسک نرخ تبدیل ارز است. در زمان مقایسه سرمایه گذاری های مختلف هر چقدر خطرات و ریسک سرمایه گذاری افزایش یابد، انتظار بازدهی مورد انتظار بیشتر است و یا به عبارتی نرخ بازدهی رابطه مستقیم با میزان خطرات ذاتی سرمایه گذاری انجام شده دارد. برای درک انواع ریسک های سرمایه گذاری در بورس ، این نوع خطرات را از منظر مدیریت مورد ارزیابی قرار می دهیم. در ادامه سعی داریم تمامی انواع ریسک در سرمایه گذاری را عنوان کنیم :

ریسک نرخ بهره : ریسکی که سرمایه گذار در زمان خرید اوراق قرضه قبول می کند و تغییرات و نوساناتی که در سود بانکی پیش می ‌آید و موجب افزایش یا کاهش ارزش اوراق مشارکت می ‌شود ریسک نوسان نرخ بهره گفته می شود. اگر نرخ بهره تغییر کند قیمت هم تغییر می کند و تاثیر نرخ بهره بر سهام عادی کمتر از اوراق مشارکت است.

ریسک نرخ ارز : نرخ ارز، ارزش خرید یا فروش یک واحد پول خارجی به پول رایج یک کشور است. ریسک نرخ ارز، ریسک ناشی از تغییرات در بازده اوراق بهادار که در نتیجه نوسانات ارزهای خارجی می تواند ایجاد شود. به این دلیل که نرخ ارز مدام در حال نوسان است روی مقدار تولید، فروش، هزینه‌ها و سود شرکت ‌هایی که صادرات و واردات دارند، تاثیرگذار خواهد بود. زمانی که نرخ ارز زیاد شود، شرکت ‌هایی که در زمینه واردات فعالت دارند، مواد اولیه مورد نیاز خود را با قیمت بالاتری تهیه می کنند. لذا حاشیه سود آن‌ ها کم خواهد شد، ولی شرکت‌ هایی که صادرات انجام می دهند، در این موقعیت کالا یا خدماتشان را با نرخ بالاتری می فروشند و به این طریق حاشیه میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس سود خود را افزایش می دهند.

ریسک بازار : ریسک ناشی از تغییرات ساختاری در اقتصاد مثل رکود، جنگ، تغییرات ساختاری در اقتصاد و تغییر در ترجیحات مشتریان موجب تغییر بازده می شود که به آن ریسک بازار گفته می شود. همه‌ اوراق بهادار در معرض ریسک بازار قرار دارند، ولی سهام عادی بیشتر تحت تاثیر این نوع ریسک است.

انواع ریسک در سرمایه گذاری

ریسک تورم : ریسک قدرت خرید با کاهش قدرت خرید مردم در ارتباط است.، در واقع کاهش قدرت خرید به معنای افزایش نرخ تورم خواهد بود. ریسک تورم تمامی اوراق بهادار از جمله سهام‌ ها را تحت تاثیر قرار می‌ دهد. در جامعه ‌ای تورمی قدرت خرید مردم کاهش پیدا می کند، بنابراین تقاضا در بازار کمتر شده و موجب کاهش ارزش سهام‌ های موجود می ‌شود و ریسک تورم نیز از کنترل مدیران شرکت ‌ها خارج بوده و تحت شرایط اقتصادی جامعه است. ریسک تورم بر اساس قانون فیشر با ریسک بهره مرتبط است. در واقع یعنی نرخ بهره می تواند در اثر تورم افزایش پیدا کند.

ریسک نقدینگی : به ریسکی که در نتیجه عدم احتمال تبدیل شدن به پول نقد در یک دارایی ایجاد می شود، ریسک نقدینگی گفته می شود. هرچه احتمال نسبت به نقد شدن یک دارایی بیشتر باشد، ریسک نقدینگی کمتر است. وقتی نقدینگی موجود در بازار کاهش پیدا می کند، خریدار در بازار کاهش خواهد یافت، این موضوع باعث ایجاد اختلاف در قیمت پیشنهادی خرید و قیمت پیشنهادی فروش سهام شرکت ‌ها می ‌شود. بنابراین قدرت تقاضا کاهش و ریسک سرمایه ‌گذاری افزایش پیدا می کند. ریسک نقدینگی می‌ تواند از رشد بازار جلوگیری کرده و موجب ریزش بازار شود.

ریسک مالی : یکی از منابع تامین مالی شرکت ‌ها، دریافت وام از بانک‌ ها و موسسات مالی است. در حقیقت شرکت با دریافت وام، بدهی‌ های خود را در افزایش خواهد داد. ریسک مالی در واقع ریسک ناشی از بکارکیری بدهی در شرکت است. هرچه بدهی در شرکت بیشتر باشد ریسک مالی افزایش خواهد یافت.

ریسک کشور : ریسک کشور یا ریسک سیاسی به ثبات یک کشور از نظر سیاسی و اقتصادی مربوط است. سرمایه ‌گذارانی که در کشورهای دیگری سرمایه ‌گذاری می ‌کنند باید به اثبات آن کشور از نظر سیاسی و اقتصادی توجه داشته باشند. کشورهایی که از لحاظ سیاسی اقتصادی ثبات بالایی دارند ریسک سیاسی در آنها کمتر است.

ریسک تجاری : تغییر در قیمت ناشی از انجام تجارت های گوناگون در یک صنعت خاص را ریسک تجاری می گویند. با کسب اطلاعات کافی درباره صنعت خاصی که قصد سرمایه‌ گذاری در آن را دارید، می ‌توانید تا مقداری از این ریسک جلوگیری کنید.

با انواع صندوق‌های‌ سرمایه ‌گذاری بیشتر آشنا شوید

صندوق‌ سرمایه ‌گذاری بهترین گزینه برای افرادی می باشد که ‌تمایل دارند در بورس سرمایه گذاری کنند اما دانش، تجربه و فرصت کافی برای سرمایه گذاری در بازار پرتنش بورس را ندارند. این صندوق‌ها دارای انواع مختلفی می باشند و هر فردی متناسب با درجه ریسک پذیری خود می‌تواند در یک یا چند از این صندوق‌های سرمایه گذاری کند.
صندوق‌ سرمایه ‌گذاری در واقع نهادی مالی اند که وجوه جمع‌آوری شده را در انواع اوراق بهادار سرمایه گذاری می‌‌کنند. دارایی‌های هر صندوق به واحدهای کوچکی تقسیم می شوند و هر سرمایه‌گذار به نسبت مالکیت خود، در سود یا زیان صندوق شریک می‌شود.
حضور کارشناسان و تحلیلگران حرفه‌ای بازار سرمایه در تیم مدیریت دارایی صندوق ها باعث می‌شود که ضمن کنترل ریسک‌های سرمایه گذاری، یک بازدهی متناسب با ریسک نصیب سرمایه گذاران صندوق شود.

انواع صندوق های سرمایه گذاری

امروزه انواع مختلفی از صندوق ها در بازار سرمایه فعالیت دارند. در حالت کلی سرمایه گذاران می‌توانند نوع صندوق مناسب خود را با در نظر گرفتن پارامترهایی شامل ریسک سرمایه گذاری، بازدهی مورد انتظار و مدت زمان، انتخاب کنند.
در حالت کلی می‌توان صندوق ها را با توجه به ترکیب دارایی تحت مدیریت و نیز نحوه معامله واحدهای آن‌ها، در دسته‌های مختلفی قرار بدهد.
انواع صندوق های سرمایه گذاری بر اساس ترکیب دارایی تحت مدیریت
بر این اساس صندوق ها را می‌توان عمدتا در 3 دسته با درآمد ثابت، مختلط، سهامی قرار داد.

صندوق های با درآمد ثابت

حداقل ۷۵ درصد از کل دارایی‌های صندوق های با درآمد ثابت در اوراق بهادار با درآمد ثابت قرار دارند که گواهی سپرده بانکی و سپرده بانکی سرمایه گذاری می‌شود. مابقی دارایی‌های این صندوق ها، در سهام و حق تقدم سهام، قراردادهای اختیار معامله و گواهی سپرده کالایی سرمایه گذاری می‌شود.
صندوق های با درآمد ثابت جزو کم‌ریسک‌ترین صندوق های بازار می باشند. این صندوق ها مناسب کسانی است که حفظ اصل سرمایه را اولویت اصلی سرمایه گذار قرار می‌دهند. بازدهی صندوق های با درآمد ثابت معمولا نزدیک به بازدهی سپرده های بانکی و اندکی بیشتر از آن‌ها می باشد.
در حال حاضر سود سپرده‌‌های بانکی به صورت ماه‌شمار محاسبه می‌شوند در حالی که سود صندوق های با درآمد ثابت به صورت روزشمار است. همین موضوع، بزرگ‌ترین مزیت این صندوق ها نسبت به سپرده‌های بانکی می باشد.

صندوق های مختلط

حداقل ۴۰ درصد و حداکثر ۶۰ درصد از کل دارایی‌های صندوق های مختلط در اوراق بهادار با درآمد ثابت قرار دارند که گواهی سپرده بانکی و سپرده بانکی سرمایه گذاری می‌شود. مابقی دارایی‌های این صندوق ها، در سهام و حق تقدم سهام است، قراردادهای اختیار معامله و گواهی سپرده کالایی سرمایه گذاری می‌شود.
صندوق های مختلط جزو صندوق های با ریسک متوسط بازار می باشند. این صندوق ها مناسب کسانی است که ضمن پذیرش ریسکی نه چندان زیاد، به دنبال کسب بازدهی متناسب با آن ریسک می باشند.

صندوق های سهامی

حداقل ۷۰ درصد از کل دارایی‌های صندوق های سهامی، در سهام، حق تقدم سهام و قراردادهای اختیار معامله سرمایه گذاری می‌باشد. مابقی دارایی‌های این صندوق ها، در سایر اوراق بهادار سرمایه گذاری می‌شوند.
از آنجا که نوسان ذات بازار سرمایه می‌باشد و قیمت سهام شرکت‌ها مدام در حال کم و زیاد شدن است، صندوق های سهامی صندوق هایی پرریسک هستند و تنها مناسب کسانی می‌باشد که آستانه پذیرش ریسک بالایی اند. بازدهی صندوق های سهامی، بیش از هرچیز دیگری، به شرایط بازار سرمایه و وضعیت کاهشی یا افزایشی قیمت سهام شرکت‌ها وابسته است.

میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس

سوالات متداول بورس

سبدگردانی

شرکت سبدگردان آیکو دارای مجوز رسمی از سازمان بورس و اوراق بهادار بوده و تحت نظارت مستقیم این سازمان در بازار سرمایه فعالیت می‌کند. شرکت سبدگردان آیکو تحت نظارت امین سبدگردانی (حسابرس معتمد رتبه الف) و شرکت سپرده‌گذاری مرکزی ایران نیز است. علاوه بر این موارد سرمایه گذاران به واسطه پنلی که در اختیارشان قرار می گیرد؛ می توانند عملکرد شرکت سبدگردان را ارزیابی کنند.

مدت زمان قرارداد سبدگردانی یک سال است و در صورت توافق طرفین برای یک دوره دیگر هم تمدید می‌شود.

خیر. سود سبدگردانی در انتهای دوره محاسبه و پرداخت می شود و امکان پرداخت سود ماهانه برای سبدگردانی وجود ندارد.

بله. برای این کار باید فایل اکسل دارایی سهام خود را از سامانه سجام دریافت کرده و برای شرکت میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس سبدگردان ارسال نمایید. پس از تأیید این سهم به کد سبدگردانی شما منتقل می‌شود.

صندوق درآمد ثابت

صندوق های سرمایه گذاری یک نهاد مالی به منظور جمع آوری سرمایه از افراد حقیقی و حقوقی هستند. سرمایه گذاران یونیت (واحد) های صندوق را خریداری می کنند. صندوق سرمایه مردم را تجمیع و اقدام به خرید و فروش سهام می کند. سرمایه گذاران به نسبت یونیت (واحد) خریداری شده در سود و زیان صندوق شریک هستند. حداقل سرمایه برای سرمایه گذاری در صندوق ها به مراتب کم تر از سبدگردانی است و آحاد جامعه می توانند در آن سرمایه گذاری کنند.

اگر به دنبال پرداخت سود ماهانه هستید ولی انتظار سودی بیشتر از سود بانکی دارید؛ صندوق درآمد ثابت محل مناسبی برای سرمایه گذاری شماست. صندوق درآمد ثابت اندیشه فردا ۱۶ام هر ماه سود دوره ای به مشتریان خود پرداخت می کند.

صندوق های درآمد ثابت برای افرادی که ریسک پذیری پایینی دارند مناسب است. صندوق های درآمد ثابت روی اوراق دولتی سرمایه گذاری می کنند و ماهانه سودی معقولی به شما می دهند.

جواب این سؤال به شخصیت شما بستگی دارد. میزان ریسک‌پذیری شما و مدت زمانی که می‌خواهید سرمایه‌گذاری کنید، عاملی مهم در کسب بازدهی است.

اگر شخصیتی ریسک‌پذیر دارید و با دید چند ساله قصد سرمایه‌گذاری دارید؛ قطعا بازار سرمایه بهترین گزینه برای سرمایه‌گذاری است.

ریسک عاملی مهم در سرمایه گذاری است.
اگر ریسک پذیری شما کم است، صندوق‌های درآمد ثابت به شما سود روزشمار بالاتر از سود بانکی را ارائه می‌کنند. اگر مقداری میزان ریسک‌پذیری شما بالاتر رود مسکن می‌تواند سود خوبی به شما بدهد. بعد از بازار مسکن، بازار طلا و ارز ریسک بیشتری دارند و سود بیشتری را هم به سرمایه‌گذاران خود می‌دهند. بازار سرمایه هم ریسک و بازدهی بیشتری نسبت به تمامی موارد قبل دارد.

باید به محل سرمایه‌گذاری خود دقت کنید. اگر شما تخصص و زمان کافی برای سرمایه‌گذاری کردن و مدیریت سرمایه دارید، خودتان اقدام کنید و در غیر این صورت کار را به افرادی بسپارید که تخصص بالایی دارند و روی موضوع مدنظر شما تمرکز دارند. اگر تمایل به سرمایه‌گذاری در بورس دارید؛ رصد کردن بازار، بررسی اخبار، تحلیل تکنیکال و بنیادی کار راحتی نیست و بهتر است که از مشاوران خبره این حوزه برای سرمایه‌گذاری استفاده کنید.

واژگان تخصصی

زمانی که شرکت‌ها به اندازه کافی بزرگ شوند؛ می توانند با ارائه اسناد مالی و شرکتی به سازمان بورس و اوراق بهادار، درخواست عرضه شدن سهام خود در بورس را ثبت نمایند. در صورت تأیید سازمان بورس، نماد شرکت در تابلو معاملاتی درج می‌شود و سهام شرکت به عموم متقاضیان فعال در بازار سرمایه عرضه می‌شود.

اوراق بهادار (Securities) به برگه‌هایی گفته میشود که نشان دهنده ارزش مالی قابل نقل و انتقال برای مالک است. سهام بورسی یکی از انواع اوراق بهادار است.

هنگامی که یک شرکت در بورس اوراق‌بهادار پذیرش می‌شود؛ به اولین باری که سهام آن در بازار عرضه می شود، به اصطلاح عرضه اولیه (IPO) گفته می‌شود. به دفعات بعدی که شرکت سهم عرضه می‌کند (برای مثال به دلیل راه‌اندازی خط تولید جدید) عرضه ثانویه می‌گویند.

شاخص بورس یک عدد است که نمایان‌گر اندازه بازار و جهت‌گیری آن در روزهای معاملاتی است. زمانی که شاخص بورس مثبت باشد یعنی کلیت بازار مثبت بوده و زمانی که شاخص منفی باشد یعنی کلیت بازار در آن روز منفی بوده است.

شاخص کل به اندازه شرکت‌ها اهمیت می‌دهد و شاخص کل هم وزن اندازه تمامی شرکت‌ها را برابر فرض کرده و نتیجه را نمایش می‌دهد.

افراد به دلایلی مانند کمبود وقت امکان سرمایه‌گذاری در بورس را ندارند. برای همین فرصت‌های جذابی را از دست می‌دهند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری این امکان را فراهم کرده‌اند تا سرمایه‌گذاران با سرمایه‌گذاری غیر‌مستقیم در بورس (خرید واحدهای صندوق)، بتوانند از این بازار کسب منفعت کنند.

صندوق‌های سرمایه‌گذاری بر اساس دارایی‌هایی که دارند و میزان ریسک‌پذیری به دسته‌بندی‌های متعددی تقسیم می‌شوند. از این بین صندوق‌های درآمد ثابت، سهامی، مختلط، بازارگردانی و طلا از معروف‌ترین صندوق‌های سرمایه‌گذاری هستند. علاوه بر این صندوق‌ها صندوق‌های املاک و مستغلات، زمین و ساختمان، پروژه، خصوصی و … نیز در بازار حضور دارند.

بازار پول، بازاری برای داد‌ و ستد پول و دارایی‌های مالی جانشین نزدیک پول است که سررسید کمتر از یک‌سال دارند. در بازار پول ابزارهای مالی کوتاه‌مدت که ریسک عدم پرداخت و نقد شوندگی کمی دارد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بازار سرمایه بازاری است که محل داد و ستد ابزارهای مالی با سررسید بیش از یک‌سال است. در این بازار ابزارهای متنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرد که ریسک‌پذیری بالاتر و امکان بازدهی بالاتری نیز دارد.

کارگزاری‌ها برای اینکه بتوانند سفارشات را به هسته معاملات ارسال و معاملات را ساماندهی کنند، نیاز به سامانه‌ای دارند که آنلاین این کار را انجام دهد. به این سامانه، «سامانه معاملاتی یا OMS» گفته می‌شود. سامانه معاملاتی در واقع همان درگاهی است که شما در آن سفارشات خود را بارگزاری کرده و ارسال می‌کنید.

هنگامی که شما سهم یک شرکت را خریداری کنید، سهامدار آن شرکت هستید. به بیان دیگر سهامدار فردی است که تعدادی برگه سهم از یک یا چند شرکت را خریداری کرده است.

کد معاملاتی هر فرد مانند شماره ملی یک عدد یکتا است. برای خرید و فروش سهم در بازار سرمایه لازم است که شما در ابتدا از کارگزاری یک کد معاملاتی دریافت کنید تا مشخص شود که چه فردی در حال معامله کردن است.
در بازار سرمایه کدهای معاملاتی مختلفی وجود دارد. کد معاملات آنلاین کدی است که سرمایه‌گذاران به واسطه آن سهام خرید و فروش میکنند. کد معاملات کالا مختص بورس کالا بوده و کد PRX هم مختص فعالیت سبدگردانی است.

امید‌نامه گزارشی از فعالیت‌ها و اطلاعات مربوط به کسب‌و‌کار شرکت بوده که نشان دهنده ماهیت یک شرکت است. در این گزارش سهامداران شرکت، موضوع فعالیت شرکت، محل شرکت، تاریخچه فعالیت شرکت و … بیان می‌شود. امید‌نامه شرکت‌های بورسی را می‌توان از طریق سایت کدال (سامانه جامع اطلاع رسانی ناشران) دریافت کرد.

بازارگردان یا Market maker شرکت‌هایی هستند که سرمایه زیادی دارند و در بازار حضوری فعالانه دارند. این شرکت‌ها همواره میزانی سهم و میزانی وجه نقد دارند. این شرکت‌ها در زمان ریزش قیمت به دارایی سهم خود اضافه کرده و در زمان رشد هم اقدام به فروش می‌کنند. با این کار از ریسک نوسانات قیمت سهم می‌کاهند و نقد‌شوندگی بازار را افزایش می‌دهند. شرکت‌های بازارگردان می‌توانند همزمان بازارگردان چند نماد باشند.

به فعالیتی که بازارگردان روی یک سهم انجام می‌دهد تا از نوسانات دفعی قیمت جلوگیری کرده و نقد‌شوندگی سهم را افزایش دهد بازارگردانی گفته می‌شود.

انواع استراتژی در بورس

برای تعیین استراتژی مناسب حتما باید روحیات خود، زمانی که میخواهید برای سرمایه گذاری صرف کنید ، ریسک پذیری خود، میزان سرمایه خود را بسنجید و سپس تصمیم گیری کنید زیرا هر یک از انواع استراتژی ها در بورس سود آور بوده و هریک طرفدارانی در بازار بورس دارد

انواع استراتژی در بورس

یکی مهم از مهم ترین فاکتور های هر معامله گرِ حرفه ای داشتنِ یکی از انواع استراتژی در بورس میباشد. فردی که دارای یک استراتژی و برنامه مشخص برای معاملات خود باشد کم تر دچار ضرر و زیان خواهد شد و همیشه از اشتباهات خود درس میگیرد و هر سری استراتژی خود را بهبود میبخشد

استراتژی صبر (بلند مدت)

یکی از مهم ترین انواع استراتژی ها در بورس استراتژی بلند مدت یا صبر است در این دیدگاه معامله گر ابتدا باید سهم مهم و مناسب برای این نمونه از استراتژی را انتخاب کرده و با توجه به بودجه خود سهم را بخرد.

پیدا کردن سهم در این دیدگاه به شدت مهم است برای انتخاب سهم مناسب با این استراتژی معامله گر باید ابتدا شرکت مورد نظر را کاملا شناسایی کرده و گزارش های مالی آن شرکت را در بازه های ۳ ماهه و یک ساله مطالعه کند و اگر شرکت از لحاظ بنیاد و قدرت مالی مناسب تشخیص داده شد باید خرید خود را انجام دهد. حداقل زمان برای این استراتژی در بورس ۱ سال است.

یعنی سهامدار بعد از حداقل یک سال به سهم باز میگردد و بازدهی سهم را مشاهده میکند و سپس دوباره شروع به بررسی هایی از قبیل ارزندگی، صورت های مالیاتی و مالی، سود دهی شرکت در فروش و دارایی های شرکت میکند. اگر سهامدار به این نتیجه رسید که همچنان این سهم برای نگهداری مناسب است میتواند آن را در سبد نگه دارد و اگر نتیجه خلاف این بود میتواند سهم خود را فروخته و آن را با سهم ارزنده دیگری جایگزین کند.

استراتژی میان مدت ( تکنیکال)

دیدگاه میان مدت یکی دیگر از انواع استراتژی در بورس است که در این روش، معامله گر یا سهامدار با توچه به چارت و نمودار و سابقه معاملاتی آن سهم را انتخاب میکند در این استراتژی باید حتما به علم تکنیکال ( علمی که در آن به مطالعه نمودار ها و سابقه معاملاتی نمودار سهم ها توجه میشود و بر پایه آن تصمیم گیری میشود )

مسلط باشد تا بتواند نقطه ورود و خروج به سهم را تعیین کند( در مقاله مجزا به تعیین نقاط ورود و خروج سهم خواهیم پرداخت) معامله گر قبل از ورود به سهم هدف قیمتی خود را مشخص میکند این هدف قسمتی است که احتمال میرود سهم در این ناحیه روندش از صعودی به نزولی تغیییر کند او پس از تعیین هدف حوالی همین رنج بعد از رسیدن به این ناحیه با سود از این معامله خارج میشود و به دنبال سهم هایی با پتانسیل رشد بالا میگردد.

سوال : اگر بعد از خرید، سهم دچار روند نزولی شد آیا باید برای رسیدن به سود صبوری کرد؟

با توجه به استراتژی میان مدتی سهم نباید از یک حد بیشتر نزول کند پس این استراتژی در بورس نیازمند تعیین حد ضرر (مقداری که سهامدار نباید بیش از آن در معامله ضرر کند ) است و پس از فعال شدن حد ضرر باید از آن خارج شود.

استراتژی کوتاه مدت (نوسان گیری)

این استراتژی در بورس نیازمند مهارت بالایی علاوه بر علم تکنیکال است، منظور ما علم تابلو خوانی است در این دیدگاه و استراتژی در بورس معامله گر حد سود های خود را بسیار کم در نظر خواهد گرفت (بین ۲ الی ۲۰ درصد) و مدت زمان تقریبی ۱ الی ۵ روز.

در حین این استراتژی معامله گر پس از مطالعه دقیق تابلو سهم و مشاهده ورود پول هوشمند (زمانی که قدرت خریدار نسبت به فروشنده بسیار زیاد باشد ) یا وجود قدرت خریداران به صورت قوی، متوجه می‌شود زمان خرید فرا رسیده است؛ او خرید را انجام میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس می‌دهد و زمانی که به سود مد نظر خود که از پیش تعیین کرده برسد با سود اندک از معامله خارج میشود.

در این روش، معامله گر باید هر روز معاملاتی برای کسب سود دست به معامله بزند که بتواند سود قابل توجهی در پایان دوره مالی خود بدست آورد. این استراتژی در بورس نیازمند وقت بیشتر نسبت به دو استراتژی قبل خواهد بود و قطعا ریسک بالاتر نیز دارد؛ با این استراتژی میتوانید به سود در زمان خیلی کم (حتی ۱ ساعت ) برسید، اما نیازمند دانش بالاتر و همچنین تجربه بالاتری نسبت به دو روش قبل خواهید بود.

در انواع استراتژی در بورس، کدام نوع بهتر است؟

برای تعیین استراتژی مناسب حتما باید روحیات خود، زمانی که میخواهید برای سرمایه گذاری صرف کنید ، ریسک پذیری خود، میزان سرمایه خود را بسنجید و سپس تصمیم گیری کنید زیرا هر یک از انواع استراتژی ها در بورس سود آور بوده و هریک طرفدارانی در بازار بورس دارد؛ اما پیشنهاد ما این است که با توجه به سطح دانش خود از بازار، هرچه دانش کمتری دارید، استراتژی‌های بلند‌مدت‌تر را انتخاب کنید.

یک نکته بسیار مهم در مورد معامله‌گری این است که هر شخص باید استراتژی خودش را داشته باشد، این یک حقیقت است که روش هیچ شخصی برای شخص دیگر مناسب میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس نیست، برای پیدا کردن استراتژی مناسب خودتان باید کمی با تجربه‌تر نیز بشوید.

شاید برای شما هم مثل خیلی‌ها این سوال پیش بیاید که از کجا می‌توانم از انبوه انواع استراتژی در بورس ، یک استراتژی بخرم؟

اجازه دهید خیلی رک پاسخ شما را بدهیم: اولاً ‌‌انواع استراتژی در بورس که در بانک‌ها و موسسات و یا کارگزاری‌ها استفاده می‌شوند، اگر به صورت معاملات الگریتمی باشند، اصلاً قابل پیاده‌سازی با امکانات ما نیستند؛ اگر هم این استراتژی‌ها به شکل یک سری دستورالعمل باشند، مطمئن باشید با این قیمت‌‌های موجود همچین چیزی محال است و آن چیزی که موسوم به استراتژی فروخته می‌شود، منسوخ شده است و یا برای بازار امروز کارایی ندارد.

شما باید استراتژی معاملاتی خودتان را بسازید.

نحوه ساخت استراتژی می‌پردازیم:

۱. تایم فریم معاملاتی خودتان را تعیین کنید

همانطور که در ابتدای مقاله نیز گفتیم، شما باید بدانید یک تریدر بلند‌مدت، میان‌مدت یا کوتاه‌مدت هستید و سپس برای باقی مراحل تصمیم بگیرید. در پلتفرم‌های معاملاتی از تایم فریم ۱ دقیقه تا ۱ ماهه وجود دارد، اما عرف در بازار ایران به این شکل است که معمولاً کسانی که تصمیم گرفته‌اند به صورت کوتاه‌مدت در بازار فعالیت کنند، تایم‌فریم ۱ ساعته تا ۱ روزه را انتخاب می کنند،

افرادی که برای میان‌مدت برنامه ریخته‌اند، ۱ روزه و ۱ هفته و طبیعتاً اشخاص بلند‌مدتی تایم ۱ هفته یا ۱ ماهه را انتخاب می‌کنند. پس شما بعد از فهمیدن این موضوع که روانشناسی ذهنی شما با کدام بازه زمانی راحت‌تر است، باید بدانید در پلتفرم معاملاتی نیز در کدام فریم زمانی فعالیت کنید.

۲. انتخاب میزان ریسک مناسب برای شما

بعد از آن‌که شما متوجه شدید چه بازه زمانی برای شما مناسب است، حالا نوبت به انتخاب میزان ریسکی است که می‌توانید متحمل شوید. در بازار جهانی معمولاً ریسک نهایتاً ۲ درصد در هر معامله وجود دارد.

در بازار داخلی به دلیل ماهیت آن، می‌توان تا ۱۰ درصد در هر معامله ریسک کرد. این بدین معنی است که اگر شما برای مثال ۱۰۰ میلیون تومان سرمایه دارید، در هر معامله نهایتاً ۱۰ میلیون می‌توانید ریسک کنید. دوستان من صحبت از ماکزیمم ریسک می‌کنم نه صحبت از درست بودن آن.

حقیقت این است که به صورت علمی، شما در بازار داخلی نیز به همان شکل نهایتاً ۲ الی ۳ درصد ریسک انجام دهید، اما به دلیل نبود مفهوم لوریج در بازار، برای بدست آوردن سود بهتر، باید بیشتر ریسک کرد.

۳. تشخیص روند کلی

شاید بتوان به جد گفت، تشخیص روند، مهمترین بخش از معامله‌گری باشد. اگر شما با هر شیوه تکنیکالی، قادر به تشخیص روند معاملاتی یک نماد خاص شوید، شک نکنید با همراه شدن به آن روند، سود خوبی بدست می‌آورید. پس به نظر من کسی که بتواند روند‌ها را به درستی تشخیص دهد، برنده است. پس به همین دلیل این بخش را جزئی از استراتژی معاملاتی قرار داده‌ایم.

تشخیص روند می‌تواند با استفاده از ابزار‌های ساده تکنیکالی مثل اندیکاتورها باشد یا به شکلی کاراتر با استفاده از ابزار پرایس اکشن، این امر صورت بگیرد. پس اگر هنوز نمی‌توانید به درستی روند میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس کلی قیمت برای بازه مرحله قبل، مثلاً میان مدت را تشخیص دهید، نیاز به آموزش و تمرین بیشتری دارید. بعد از یادگیری اصولی این موضوع، بعد از دو مرحله قبل، روند را تعیین می‌کنیم.

۴. تعیین نقاط ورود و خروج

این مرحله یکی از مهم‌ترین مراحل در ساخت استراتژی است. می‌توان گفت مشکل اصلی در شکست یک معامله بعد از مدیریت سرمایه و روانشناسی، این مرحله است. شما برای آنکه بتوانید سودی در معامله بدست آورید، قبل از هرچیز باید با هر علمی که بلدید، بتوانید نقاطی برای ورود خود پیدا کنید. شما می‌توانید از علم تکنیکال، سنتیمنتال یا در موارد نادر از فاندامنتال برای این منظور استفاده کنید.

نکته بسیار مهم این است که باید یک روش ثابت برای نقاط ورود و خروج خود تعیین کنید تا در قالب یک استراتژی بگنجد. برای مثال، یک شخص ممکن است بگوید من با شکسته شدن خط روند، وارد معامله می شوم. به شکل سنتی ممکن است شخصی بگوید هروقت افراد زیادی صحبت از یک سهم می‌کنند، من از آن خارج می‌شوم.

به هر حال شما بعد از تکمیل علم خود باید قادر باشید این نقاطی دقیق و بهینه برای ورود و خروج را با هر روشی که بلدید مشخص کنید.

۵. تعیین حد محافظ و حد سود در هر معامله

دوستان عزیز شاید گفتن این جمله از نگاه خیلی از افراد مبتدی درست نباشد اما این نکته را در نظر بگیرید که شما برای موفقیت در بازار باید برای خود یک سود تعیین شده و همچنین ضررتعیین‌شده در نظر بگیرید و بدون توجه به حرکات بعدی بازار، با بستن معامله خود، چه در ضرر و چه در سود در نقطه تعیین شده، از معامله خارج شوید. این موضوع می‌تواند به ۲ شکل صورت بگیرد:

۱. استفاده از ریسک به ریوارد (Risk/reward ratio)

استفاده از ریسک به ریوارد یک روش رایج برای تعیین مقدار ریسک است. شما می‌توانید با توجه به نمودار تکنیکال، یک نقطه را به عنوان ضرر برای خود تعیین کنید و به خود قول دهید اگر معامله به آن قسمت رسید، معاملات را می‌بندم (به دلیل نبود سفارش اتوماتیک در بورس ایران این امکان وجود ندارد پس باید به صورت دستی میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس این کار را انجام دهید) و همچنین در قسمتی مشخص سود خود را ببندید، حالا شاید سوال شما این باشد که ریسک به ریوارد چیست؟

ریسک به ریوارد یک نسبت است، برای مثال ۱:۲ یا ۱:۳ و الی آخر، معنای آن این است که به ازای ۱ واحد ریسک در معامله (احتمال ضرر)، چند واحد احتمال سود در همان معامله وجود دارد؟ این نسبت را به صورت معمول، برای معاملات معمولی ۱:۲ به بالا در نظر می‌گیرندگ معنای آن این است که به ازای ۱ واحد ریسک شما باید ۲ برابر آن سود کنید. اجازه دهید یک مثال ملموس در بازار ایران بزنیم:

ریسک به ریوارد مقدار ضرر مقدار سود
۱ به ۲ ۱ واحد انتظار ریسک یا ضرر ۲ برابر مقداری که انتظار ضرر داریم

شما مقداری سهم میزان ریسک‌پذیری در انواع بورس فملی خریداری کرده اید، به نمودار نگاه می‌کنید و متوجه می‌شوید تا کف قبلی حدود ۵ درصد اختلاف وجود دارد، پس شما حد ضرر خود را زیر آن فرض می‌کنید.

تا اینجای کار شما ۱۰ درصد ضرر یا ریسک در این معامله دارید، معنی آن این است که اگر به هر دلیلی شما تشخیص درستی از روند نداشته‌ باشید و قیمت برگردد، شما باید در -۱۰ درصد معامله خود را به هر قیمتی شده ببندید(البته اگر صف فروش نباشد) حالا ما گفتیم این معامله ۱۰ درصد ریسک دارد، اما چند درصد را برای سود مد نظر قرار دهیم؟ ما فرض می‌کنیم ریسک به ریوارد ما ۱:۲ است، پس انتظار ۲۰ درصد مثبت در این سهم داریم. پس این یک روش برای تعیین ضرر یا سود بود.

۲.مدیریت پویا

روش دوم که کمی تخصصی تر است، روش مدیریت پویا در معاملات است. در این شیوه شما باید در هر مرحله، معاملات خود را تحت کنترل خود داشته باشید و به صورت کندل به کندل، معامله خود را کنترل کنید.

شما ممکن است برای خود تعیین کنید اگر قیمت از دو کندل قبلی پایین‌تر رفت، معامله خود را نقد می‌کنم و برعکس، تا وقتی در سود هستم و شرط قبلی رخ نداده، معامله را نگه می‌دارم. این روش نیز یک روش برای تعیین سود و ضرر به صورت پویا است اما به تجربه بیشتری نیاز دارد.

۶. گرفتن خطای استراتژی و مکتوب ساختن آن

باور کنید من اشخاص زیادی را دیده‌ام که بعد از سال‌ها تجربه در بازار و گزیدن پیاپی از یک سوراخ، هنوز به فکر رفع آن خطا یا ایراد نیستند. این دسته از معامله‌گران بار‌ها و بارها اشتباه خود را در ترید‌ها تکرار می‌کنند اما اصلاً از خود نمی‌پرسند ایراد کار کجاست.

شما این کار را نکنید. شما در ابتدا باید و تاکید می‌کنم باید استراتزی خود را مکتوب کنید. علت مکتوب ساختن آن این است که بتوان بعد‌ها روی ایرادات آن کار کرد. بعد از رسیدن به یک نقطه ثبات در معاملات خود، تازه زمان آن می‌رسد که این استراتژی خود را که مکتوب کرده‌اید، اصلاح کرده و هر هفته یا هر ماه آن را بهبود دهید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.